Κοιτάζοντας τον ήλιο του χαμογελώ… του Βαγγέλη Δουκουτσέλη
Εκείνη τραγουδίστρια. Εκείνος μουσικός. Κιθάρα; Μπάσο; Ηλεκτρική; Τα μπερδεύω.
Οι δρόμοι τους χωρίσανε πριν από μερικά χρόνια. Ήτανε ζευγάρι. Αλλά δεν έπρεπε να είναι. Απ’ ότι ξέρω (απ’ ότι μου είπε Εκείνη) υπήρξανε και όμορφες στιγμές. Κάνανε μερικά live μαζί, πήγανε και σε κάποιο φεστιβάλ τραγουδιού στο εξωτερικό… γενικά κάνανε πράγματα μαζί πάνω σε αυτό που αγαπούσαν και οι δύο. Αλλά μεταξύ τους αγαπιόντουσαν;
Κάποια στιγμή Εκείνος έγινε βίαιος. Ήθελε, λέει, να βγαίνει με τους φίλους του, να πίνει, έλεγε ψέματα ότι θα δει μόνο φίλους ενώ στην παρέα ερχόντουσαν και κοπέλες… Πράγματα δηλαδή, που Εκείνη την έβαλαν σε σκέψεις. Σε προβληματισμούς.
‘’Γιατί να πει ψέματα’’;
Σήμερα που μιλήσαμε ξανά, τον θυμήθηκε. Τον είδε, λέει, σε ένα talent show στην τηλεόραση. Δεν ήτανε καλός. Το είπε με κάθε ειλικρίνεια. Όχι από κακία. Θα μπορούσε να έχει κακία μέσα της.
Μία πίκρα σίγουρα την έχει. Γιατί Εκείνος κάποια στιγμή την χτύπησε. Είχε μώλωπες. Και ενώ μπορούσε να μιλήσει, δεν μίλησε. Δε το είπε σε κανέναν. Για κάποιο διάστημα απέφευγε να πηγαίνει στο πατρικό της σπίτι για να μην δουν οι γονείς της τα σημάδια. Που κάποια στιγμή τα σημάδια από το σώμα της έφυγαν αλλά όχι και από την ψυχή της.
Σήμερα, λοιπόν που μιλήσαμε, μου είπε ότι μετάνιωσε που δεν το είπε τότε. Θα ήθελε πάρα πολύ να είχε τη δύναμη να πάει σε ένα αστυνομικό τμήμα και να τον μηνύσει. Να μηνύσει Εκείνον.
‘’Αν πήγαινα τότε, ίσως έτσι να προστάτευα και τις επόμενες κοπέλες που θα ήταν μαζί του’’.
Εκείνη, φυσικά δεν έχει καμία επαφή μαζί του τώρα πια. Έχει σχέση με ένα παιδί και είναι έγκυος. Είναι ευτυχισμένη. Το παρελθόν το άφησε πίσω της χωρίς καμία διάθεση να ασχοληθεί με αυτό.
Σήμερα, ναι. Θα μπορούσε να διεκδικήσει το δίκιο της. Σήμερα που τα αυτιά είναι έτοιμα να ακούσουν και να της δώσουν την πρέπουσα προσοχή. Γιατί οι καιροί άλλαξαν. Γιατί οι άνθρωποι μεγαλώνουν. Γιατί οι πληγές παραμένουν. Αλλά όταν έχεις τα κατάλληλα στηρίγματα δίπλα σου, ακόμα και οι βαθύτερες πληγές γίνονται ελαφριές γρατζουνιές. Και είσαι έτοιμος να προχωρήσεις όπως Εκείνη. Να κοιτάξεις τον ήλιο και να του χαμογελάσεις.
Βαγγέλης Δουκουτσέλης
