“Η ιστορία επαναλαμβάνεται… και μας αιφνιδιάζει!” του Στέλιου Καλαθά

Μέρες που η Άνοιξη κάνει δειλά -δειλά τα πρώτα τις φτερουγίσματα . Μια Άνοιξη ιδιαίτερη μετα από ένα χειμώνα, που αρνείται πεισματικά να μας αφήσει. Τα δεινά κάνουν πρόσθεση στη ζωή μας και πριν περάσει ο Κορονοϊός ,ένας πόλεμος φέρνει καταστροφές, φόβους και ανισορροπίες. Πάνω από τα κεφάλια μας μαζευτήκαν πολλά μαύρα πουλιά ,που ταράζουν την συναισθηματική μας υγειά . Είναι καιρός -όσο ποτέ -να προστατεύσουμε τον εαυτό μας από την αγριότητα και την βία αυτής της εποχής. Να βρούμε τρόπους να θωρακίσουμε τον εσω- εαυτό και να τον οδηγήσουμε σε πεδία με θετικές και δημιουργικές δονήσεις .

Βασικό χαρακτηριστικό των ατόμων με αισιοδοξία και συναισθηματική ανθεκτικότητα ,είναι η ικανότητα της προσαρμογής .Έτσι λοιπόν ,αυτό ήταν και το πρώτο πράγμα που έκανα ,προσπάθησα να βάλω την καθημερινότητα μου ,σε νέα δεδομένα ,που θα έπρεπε να τα κάνω όσο λιγότερο θλιβερά μπορούσα . Γενικά είμαι άνθρωπος που ψάχνει να βρει πάντα τα θετικά μηνύματα ,πίσω από αρνητικές καταστάσεις . Ένας νέος στόχος γεννήθηκε ,πως θ μπορούσα να κρατήσω την ψυχραιμία και την αισιοδοξία μου ζωντανή, για μένα αλλά και για τους φίλους και τους μαθητές που έχω στις ομάδες τις Συναισθηματικής Διαλεκτικής .

Προσάρμοσα λοιπόν την ύλη με ασκήσεις ,τεχνικές και έργα στραμμένα προς την θετικότητα ,κάτω από αντίξοες συνθήκες . Έψαξα για κείμενα, ρόλους, ατάκες , που να έχουν μηνύματα αισιοδοξίας και δύναμης .Θεωρώ πολύ σημαντικό αυτές τις δύσκολες ώρες να διαδίδουμε αισιόδοξα και εμπνεύστηκα μηνύματα ,που να θεραπεύουν τον πανικό . Έτσι λοιπόν ,σιγά -σιγά δημιουργήθηκε ανάμεσα μας ,ένα «δίκτυο υποστήριξης» ,που μας επιτρέπει συνειδητά η ακόμα και υποσυνείδητα να αποκτήσουμε μια θετική νοοτροπία και η δύναμη της τέχνης ,μπορεί να μας οδηγήσει εύκολα σ αυτήν . Με το σύνθημα ‘’Κοιτάω μπροστά και βρίσκω λύσεις» πορεύτηκα και πορεύομαι μέχρι τώρα στη ζωή μου .Ας δούμε αυτή την μεγάλη απειλή ως μια νέα πρόκληση και ας προστατευτούμε όλοι ,όπως με ωριμότητα πρέπει να κάνουμε .Όχι μόνο για το δικό μας καλό ,άλλα και για το καλό των συνανθρώπων μας .

Η δυσμενής αυτή περίοδος μας δίνει χρόνο να αξιολογήσουμε όχι μόνο το νόημα και την αξία της ζωής ,αλλά και την δύναμη της ευθύνης και κυρίως της αλληλεγγύης . Τέλος μας δίνει πολύ χρόνο για να συνομιλήσουμε με τον εαυτό μας (επιτέλους) ,και να κάνουμε μια ωφέλιμη ενδοσκόπηση και αυτό-αποδοχή ! Σ αυτό το σημείο να τονίσω ,ότι είναι σημαντικό να βοηθάμε ,όσο μπορούμε ,αυτές τις μέρες, τα άτομα που η απαισιοδοξία τα βαραίνει και τα οδηγεί στα επικίνδυνα μονοπάτια της κατάθλιψης .Είναι οι μέρες δύσκολες και θα πρέπει να σκεφτούμε και την μετά- εποχή ,που πρέπει να μας βρει σωματικά αλλά και ψυχικά υγιείς . Βάζουμε στο πρόγραμμα μας δράσεις που μας εξελίσσουν δημιουργικά ,δεν κυνηγάμε τα θλιβερά νέα , γιατί αυτό είναι πολύ τοξικό(έτσι κι αλλιώς αυτά μας κυνηγάνε από μόνα τους) ,και προσπαθούμε να στρέψουμε το μυαλό μας ,σε σκέψεις που μας δίνουν δύναμη και μας θυμίζουν ότι …..και αυτό θα περάσει!

Ένας αισιόδοξος βλέπει μια ευκαιρία σε κάθε καταστροφή. Ένας απαισιόδοξος βλέπει μια καταστροφή σε κάθε ευκαιρία. Ουίνστον Τσώρτσιλ.

Στέλιος Καλαθάς